Przebieg periodycznego sposobu pracy oczyszczalni ścieków został po raz pierwszy opisany w 1898 roku przez angielskiego inżyniera Thomasa Wardlea, który w cyklicznej pracy reaktora wyróżnił fazę napełniania, fazę napowietrzania, fazę sedymentacji oraz fazę opróżniania. ze względu na wówczas jeszcze niewystarczająco rozwiniętą technikę sterowania procesami nie mógł jednak znaleźć szerszego zastosowania swojego wynalazku. proces oczyszczania ścieków osadem czynnym z wykorzystaniem reaktorów sekwencyjnych od czasu jego wynalezienia popadł na wiele lat w zapomnienie, aż do roku 1952…Wtedy został odkryty na nowo przez Hoovera i Porgesa.

Dzięki systematycznym pracom badawczym prowadzonym na skalę laboratoryjną i techniczną zostały początkowo w Stanach Zjednoczonych, a następnie w krajach Europy Zachodniej (głównie w Niemczech), opracowane naukowo i technicznie podstawy procesu oznaczonego skrótem „SBR” – Sequencing Batch Reactor. Nazwa ta wskazuje na fakt, iż ścieki są oczyszczone w sposób okresowy (Batch, Reactor), a utlenianie biologiczne i sedymentacja przebiegają bez przerwy w ściśle określonym przedziale czasu, który jest ciągle powtarzany (Sequencing).

W ostatnich latach w naszym kraju metoda osadu czynnego prowadzonego w reaktorach porcjowych staje się coraz częściej stosowaną technologią oczyszczania ścieków (szczególnie w odniesieniu do małych ilości ścieków, gdzie wymagane jest wysokoefektywne oczyszczanie z usuwaniem związków azotu i fosforu). Jednym z czynników, które przyczyniały się do dużej ilości wdrożeń tej technologii w ostatnim okresie był niewątpliwie szybki postęp AquaPrim w dziedzinie nowoczesnych metod sterowania procesem oczyszczania przy zastosowaniu sterowników programowalnych.